Flat coated retriever

FLAT COATED RETRIEVER

FCR TYP I FUNKCJA

  Rozwój psów aportujących wymagał wyspecjalizowanej budowy do pełnionych przez nie funkcji. W połowie XVII w., brytyjska rodzina królewska wyemigrowała do Francji podczas angielskiej rewolucji. Francuzka arystokracja rozpowszechniła łowiectwo jako formę spędzania wolnego czasu i kiedy Brytyjczycy powrócili do Anglii, przywieźli ten sport ze sobą. Wiele rożnych ras używane było do płoszenia, lokacji i przynoszenia zwierzyny. Wczesne grafiki, ze scen myśliwskich z Francji, ukazują wiele spanieli i kilka silnych, mocnych i podobnych do seterów psów aportujących. Wraz z postępem technologicznym broni palnej, powstała potrzeba wyspecjalizowanego psa do aportu z wody i lądu. Każda rodzina posiadaczy ziemskich i każde hrabstwo wykreowało swój własny typ retrievera. Ten ciężki typ seterowaty, ze starych grafik, wydaje się być podstawą do rozwoju rasy. Później dołączony do niego został pracujący „collie” by były łatwiejsze w układaniu oraz psy przywiezione z Nowej Funlandii i Labradoru. Do XIX w. moda wskazywała kruczoczarny jako ulubiony kolor dla retrievera i to pozwoliło na pewna standaryzację dostosowania psa do wykonywanej przez niego pracy. Można to zaobserwować na obrazach i grafikach z tamtego okresu.

Gdy rozpoczęły się wystawy psów, zwierzęta prezentowane, były po prostu trochę lepiej wyglądającymi psami pracującymi. Dr Bond Moore (krajowy lekarz w British Midlands) a zarazem sędzia kynologiczny i myśliwy, był jednym z nielicznych, którzy podjęli się standaryzacji kształtu i wielkości retrieverów. Znalazł również bogatych patronów dla tych ras min. S.E. Shirley z Ettington (patron retrieverów przez następne 30 lat i założyciel Kennel Clubu).

To co wyewoluowało, to mocno zbudowany pies średniej wielkości, z gęstą, odporną na pogodę sierścią, która przylega gładko do ciała (nie może być kręcona lub nazbyt szorstka).

Rzecz, która wyróżnia fcr’a od innych retrieverów to charakterystyczna i praktyczna sylwetka. Głowa i kufa długa, na tyle mocna by mogła przynieść każdą zwierzynę. Głowa składa się jakby z jednej części (nie ma wyraźnego podziału na czaszkę i kufę) i te (czaszka i kufa) powinny być jednej długości. Stop bardzo delikatny. Głowa osadzona na mocnej szyi, płynnie przechodząca w tułów. Głęboka klatka piersiowa od frontu aż po ostatnie żebro i mocne kwadratowe lędźwie. Klatka piersiowa jest umiarkowanie szeroka ale widziana z boku lub z przodu ma charakterystyczny „dziób”. Ten „dziob” powinien być strukturą fizyczną a nie kępką włosów. Od łopatki do „dzioba” i od „dzioba” do łokcia, kości powinny być jednej długości, ustawione pod kątem 90 stopni. Gdy pies stoi to mniej więcej 65% ciężaru ciała znajduje się na przednich łapach, natomiast w biegu aż 90% ciężaru absorbuje front. Dlatego tak istotna jest prawidłowa budowa frontu (pozwala to na bardziej ekonomiczna ilość kroków i minimalizuje wstrząsy).
Linia górna powinna być na jednym poziomie, nigdy zniżająca się ku tyłowi lub ugięta pośrodku. Jeśli szyja i ramiona są dobrze osadzone to będzie widać delikatny dołek zaraz za miejscem gdzie kończy się szyja. Jakakolwiek miękkość tylu lub lędźwie dłuższe niż kwadratowe są wada i pies pracujący staje się chwiejny w ruchu już w młodym wieku.

Tył fcr’a powinien być dobrze umięśniony, umiarkowanie katowany. Tzw. drugie udo (od kolana do pęciny) powinno być tej samej długości co udo (od biodra do kolana). Pęcina dość krótka. Retriever powinien biec, używając tyłu jak najefektywniej. Psy, które są przekątowane muszą pchać ciało w pozycji jakby biegły pod górę co powoduje stratę energii i utrzymanie większego ciężaru ciała na biodrach i kręgosłupie.

Podsumowując, fcr jest silnym lecz eleganckim, średniej wielkości psem, o średniej masie i kości. Ożebrowanie długie, głębokie i dość płaskie. Fcr nie może być przysadzisty. Standardowy wygląd to: siła bez ociężałości i werwa bez nadmiernej lekkości. U flata wszystko powinno być średnie i umiarkowane.

Wszelkie zamiary stylizowania lub zmiany kształtu psa poprzez golenie, nadmierne wystrzyżenie etc. jest naganne. Podcięcie uszu, delikatne uporządkowanie szyi i łap to jedyne potrzebne zabiegi.

Autor Edward. J. Atkins z FlatcoatedRetrieverSociety Yearbook 2008.
tłumaczyła I.Kulczycka

Źródło :https://www.flaty-polska.pl/4171-Flatcoated-retriever—typ-i-funkcja.html

CHARAKTER

Flat coated retriever  ma bardzo pogodne usposobienie , to bardzo chętny do zabawy pies.  Jest dość wrażliwy i całkowicie pozbawiony agresji .Uśmiechnięty pysk i stale merdający ogon to jego znaki rozpoznawcze. Nie znosi samotności , potrzebuje towarzystwa i przewodnika ,który nie zaniedba jego edukacji .Pozostawiony sam sobie może być nieznośny i niszczycielski co absolutnie nie wynika ze złośliwości. Flaty bardzo dobrze dogadują się z dziećmi lecz ze względu na ich wielkość i żywiołowość polecane są dla rodzin ze starszymi dziećmi.

Pies tej rasy ma w sobie bardzo dużo skumulowanej energii i niesamowitą pasję do pracy. Jeśli zapewni mu się odpowiednią dawkę  wysiłku fizycznego i intelektualnego ( spacer + trening) dziennie pozostałą jego część prześpi .Znudzony z pewnością będzie domagał się ciągłej uwagi lub po prostu coś zdemoluje. Flatu uwielbiają i powinny dużo pływać.

Flat coated retrievery to psy myśliwskie pierwotnie wykorzystywane wyłącznie do aportowania postrzałków. Obecnie ich zadaniem jest też tropienie i wypłaszanie zwierzyny. Czasami używane są w policji do tropienia przestępców i wykrywania narkotyków, w służbach celnych , w ratownictwie ,dogoterapii i jako asystenci osób niepełnosprawnych .Flaty mogą też uprawiać psie sporty np. : agility , obedience , tropienie , taniec z psem , dogtekking , rally-o czy dummy. Absolutnie nie nadają się do szkolenia IPO ( pies obronny)

Rasa jest poddawana próbom pracy (nie są one obowiązkowe), które sprawdzają wrodzone skłonności do podjęcia naturalnego aportu z wody oraz lądu i przyniesienia go właścicielowi. Jeśli chcemy wystawiać psa w klasie użytkowej lub ubiegać się o tytuł interchampiona (Międzynarodowego Championa Piękności – C.I.B), musimy przygotować go do udziału w konkursie. Różni się on od prób pracy stopniem trudności i liczbą zadań.

SZKOLENIE I WYCHOWANIE

Flat jest inteligentny, obdarzony doskonałą pamięcią, chętnie współpracuje z człowiekiem, ale bywa też niesforny i uparty. Zdarza się, że choć ma świetnie opanowane ćwiczenie, próbuje wykonać je po swojemu. Szkolenie powinno opierać się wyłącznie na pozytywnych metodach, zbyt duża presja psychiczna i fizyczna może spowodować, że pies zamknie się w sobie.

Flaty szybko się nudzą, dlatego wymagają urozmaiconych zadań, odpowiedniej motywacji i sporego zaangażowania przewodnika. Polecenia wykonują szybko, ale przez to czasem niedokładnie. Nie są też bezwzględnie posłuszne.

Flat coated retriever późno dojrzewa i długo pozostaje rozbrykanym szczeniakiem. Duży nacisk trzeba położyć na socjalizację malucha, zabierać go w nowe miejsca, umożliwić mu kontakt z ludźmi i pobratymcami. Dobrym wstępem do późniejszego szkolenia są zajęcia w psim przedszkolu. Szczeniaka wychowujemy łagodnie, ale stanowczo i konsekwentnie. Trzeba uważać, za co i w jaki sposób się go karci – nie wolno, np. krzyczeć na szczenię za noszenie rzeczy w pysku (lepiej ograniczyć mu do nich dostęp), bo dorosły pies może potem nie podjąć aportu.

Musimy również wyznaczyć pupilowi czas na zabawę i odpoczynek. Na spacerach trzeba mu zapewnić wysiłek umysłowy i umożliwić rozładowanie nadmiaru energii, a w domu – wyciszyć. Szczeniąt w okresie rozwoju nie powinno się zmuszać do nadmiernego wysiłku, należy też unikać gwałtownych skoków i przepychanek z dużymi, ciężkimi psami. Od aportowania z ziemi bezpieczniejsze będą zabawy w wodzie i szukanie przedmiotów.

ZDROWIE

Największą bolączką rasy jest skłonność do nowotworów, spowodowana m.in. osłabieniem układu immunologicznego. Dlatego warto spytać hodowcę o przypadki występowania takich chorób u przodków szczeniaka. Zdarza się dysplazja biodrowa (jest obowiązek prześwietlania zwierząt hodowlanych – dopuszczalny wynik to A, B lub C) i sporadycznie łokciowa. Z rzadka przytrafiają się choroby oczu – postępujący zanik siatkówki (PRA) i jaskra. W niektórych liniach występuje skłonność do wypadania rzepki. Trzeba też regularnie sprawdzać skórę i usuwać ewentualne zmiany. Retrievery cierpią na nawracające zapalenia spojówek i uszu ze względu na skłonność do kąpieli przy każdej okazji. Jeśli pływają zimą lub wczesną wiosną w zbyt zimnej wodzie, mogą się nabawić bolesnej dolegliwości ogona (np. nie mogą nim machać), która zwykle przechodzi samoistnie po kilku dniach (w poważniejszych przypadkach lepiej zasięgnąć porady weterynarza). Trzeba też pamiętać, że flaty są bardzo odporne na ból, rzadko sygnalizują złe samopoczucie, dlatego należy je uważnie obserwować.  Psy tej rasy dosyć dobrze znoszą niskie temperatury, ale są wrażliwe na upały. Latem najlepiej spacerować z nimi rano i późnym wieczorem oraz umożliwić częste pływanie.

Wzorzec FCI nr. 121

FLAT COATED RETRIEVER


Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Data publikacji obowiązującego wzorca: 08.09.1988
Użytkowanie: Pies myśliwski.
Klasyfikacja FCI: Grupa 8 – Aportery, płochacze i psy dowodne. Sekcja 1 – Aportery. Podlega próbom pracy.

WYGLĄD OGÓLNY: Bystry, aktywny pies średniej wielkości o inteligentnym wyrazie, przejawiający siłę bez oznak ociężałości (otyłości) lub oznak cherlawości ( wychudzenia).

ZACHOWANIE – TEMPERAMENT: Pies wybitnie obdarzony naturalnym instynktem łowieckim; wesołość i przyjazne usposobienie okazuje entuzjastycznym machaniem ogona. Pewny siebie, łagodny.

GŁOWA : Długa i dobrze rzeźbiona .

CZASZKA : Płaska i umiarkowanie szeroka .

STOP : Nieznaczny w żadnym wypadku zaznaczony.

NOS :Dobrej wielkości z otwartymi nozdrzami.

SZCZĘKI / UZĘBIENIE :Szczęki długie i mocne , zdolne do noszenia zająca czy bażanta z idealnym , regularnym zgryzem nożycowym tzn. siekacze górne przykrywają siekacze dolne, stykają się ściśle oraz są osadzone prostopadle do szczęk . Zęby zdrowe i mocne.

OCZY : Średniej wielkości , ciemnobrązowe lub orzechowe o bardzo inteligentnym wyrazie ( wielce niepożądane są wyłupiaste , okrągłe oczy ). Nie powinny być skośnie osadzone.

USZY : Małe , dobrze osadzone, przylegające do głowy.

SZYJA : Głowa dobrze osadzona na szyi , szyja proporcjonalnie długa , bez podgardla , symetrycznie osadzona pomiędzy łopatkami, przechodząca łagodnie w linię grzbietu , aby umożliwić łatwą pracę .

TUŁÓW :

LĘDŹWIE : Krótkie o płaskie . Słabo związane lędźwie są niepożądane.

KLATKA PIERSIOWA : Głęboka i dość szeroka z dobrze zaznaczonym przedpiersiem . Przednie żebra dość płaskie. W tylnej części klatki piersiowej są one lepiej wysklepione a wysklepienie ich zmienia się stopniowo, są silnie wysklepione w środku a nieco mniej w tylnej części klatki piersiowej.

OGON : Krótki , prosty i dobrze osadzony , noszony wesoło, lecz nigdy znacznie powyżej linii grzbietu.

KOŃCZYNY : Kończyny przednie proste o mocnym kośćcu. Łokcie poruszają się czysto i równo wzdłuż klatki piersiowej. Kończyny tylne muskularne . Widziane z każdej strony powinny być pionowe. Stawy kolanowe umiarkowanie kątowane . Stawy skokowe umiarkowanie kątowane , nisko osadzone. Niepożądana jest krowia postawa tylnych kończyn.

Łapy okrągłe i silne  palce zwarte i dobrze wysklepione. Poduszki mocne i grube. Chód swobodny i płynny. Patrząc na psa zarówno z przodu jak i z tyłu kończyny poruszają się prosto i równolegle do osi ciała.

OKRYWA WŁOSOWA :

Włos gęsty o strukturze o średniej , dobrej jakości , przylegający tak płasko jak to jest możliwe. Łapy i ogon dobrze owłosione. Dobry gatunek szaty w wieku dorosłym jest dopełnieniem elegancji psa. Umaszczenie jedynie kolor czarny lub wątrobiany.

WZROST: Preferowana wysokość: psy: 59 – 61,5 cm (23 – 24 cale), suki: 56,5 – 59 cm (22 – 23 cale).
Preferowana waga u psów w dobrej kondycji: psy: 27 – 36 kg (60 – 80 funtów) suki: 25 – 32 kg (55 – 70 funtów)

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady obniżające ocenę w

zależności od stopnia ich nasilenia.

UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.